لوییس همیلتون، راننده تیم مرسدس با استفاده از اشتباه هم‌تیمی‌اش نیکو رزبرگ در مسابقه فرمول یک ایتالیا برنده شد. این پیروزی فاصله بین دو راننده در جدول  رده بندی رانندگان را به ۲۲ امتیاز رساند تا نبرد برای قهرمان در این فصل همچنان نزدیک بماند.
پشت سر مرسدس، فیلیپه مسا و والتری بوتاس، دو راننده تیم ویلیامز مقام‌های سوم و چهارم را کسب کردند. در روزی که ویلیامز اعلام کرد هر دو راننده در فصل آینده در تیم خواهند ماند، مسا بدون اشتباه رانندگی کرد و بوتاس با رانندگی فوق‌العاده توانست اشتباه خود در شروع مسابقه را جبران کند. 
همیلتون در زمان‌گیری خط اول را داشت. اما با شروع مسابقه ماشین همیلتون به خاطر اشکال فنی به وضوح سرعت نداشت و همین باعث شد رزبرگ، فیلیپه مسا و کوین مگنوسن از مک‌لارن از او جلو  بزنند. همیلتون اما به سرعت خود را دوباره به مسابقه برگرداند و با برطرف شدن مشکل فنی شروع به حمله کرد. 

در دور پنجم،‌ راننده ۲۹ ساله بریتانیایی از رقابت مسا و مگنوسن برای مکان دوم استفاده کرد و از راننده دانمارکی مک‌لارن سبقت گرفت و سوم شد. او پنج دور بعد نبوغ خود در رانندگی را با سبقتی زیبا از مسا نشان داد و پشت سر رزبرگ قرار گرفت. 
همیلتون در این مرحله از مسابقه ۲.۲ ثانیه از رزبرگ عقب‌تر بود و هر دو راننده به ترتیب در حال ثبت سریعترین زمان دور زدن پیست بودند. همیلتون اما رفته رفته خود را به رزبرگ نزدیک کرد قبل از اینکه رزبرگ برای تعویض لاستیک به گاراژ برود به ۱.۳ ثانیه‌ای او رسیده بود. 
بعد از تعویض لاستیک فاصله دو راننده ۱.۸ ثانیه شد. تیم از همیلتون خواست تا برای سبقت از رزبرگ تا بخش پایانی مسابقه صبر کند اما او به این درخواست توجه نکرد و در شرایطی که لاستیک‌های نو داشت فشار بر هم‌تیمی‌اش را بیشتر کرد تا جایی که فاصله‌اش با رزبرگ در دور ۲۸ به هفت دهم ثانیه رسید. 

این فشار باعث شد چند صد متر بعد رزبرگ در شیکین اول دیر ترمز کند و از پیست خارج شود. موانع مسیری که او برای برگشت به پیست داشت سرعت او را بسیار کم کرد و همیلتون به راحتی با عبور از مسیر پیست از او جلو زد.
این دومین باری بود که رزبرگ در مسابقه در شیکین اول دیر ترمز می‌کرد و از پیست خارج میشد. او در دور نهم هم این اشتباه را کرد. 
همیلتون رفته‌رفته فاصله‌اش را با رزبرگ بیشتر کرد و حتی اشتباه در ترمزگرفتن در دورهای پایانی باعث نشد موقعیتش به خطر بیفتد و برای ششمین بار در این فصل اولین راننده‌ای بود که از خط پایان گذشت. 
بعد از بحرانی که در مسابقه قبل در بلژیک گریبانگیر او و تیم مرسدس شد، به نظر می‌رسید همیلتون امید خود به قهرمانی را از دست داده باشد. اما پیروزی در ایتالیا این امیدها را دوباره زنده کرد. 

بعد از سه راننده اول، بهترین راننده روز بوتاس بود. او برای کسب مقام چهارم نبرد سختی را رانندگان ردبول، مک‌‌لارن و سرجیو پرز از فورس ایندیا داشت. پشت سر بوتاس، دانیل ریکاردو پنجم شد. بهترین لحظه مسابقه برای او سبقت بسیار زیبایش از هم‌تیمی‌اش سباستین فتل بود. فتل پشت سر ریکاردو ششم شد. 
نگاه اکثر تماشاچیان ایتالیایی به فرناندو آلونسو بود. سابقه خوب آلونسو در پیست خانگی فراری باعث شده بود تماشاچیان امیدوار باشند این راننده اسپانیایی بتواند با وجود ماشین نه چندان خوب تیم روز خوبی داشته باشد. آلونسو در نبرد ردبول با مک‌لارن و سرجیو پرز حاضر بود اما اشکال در سیستم هیبرید نگذاشت مسابقه را تمام کند و برای اولین بار بعد از پنج سال مسابقه را نیمه تمام رها کرد و با صدای تشویق تماشاچیان پیاده از پیست خارج شد.