رنو با عرضه رنو ۵ در اوایل دهه هفتاد انقلاب در ماشین‌های بسیار کوچک را آغاز کرد و بیست سال پیش با ساخت مدل تویینگو یک بار دیگر ساخت این گروه از خودروها را متحول کرد. این کارخانه قصد دارد امسال با عرضه سومین نسل از تویینگو انقلاب دیگری در ساخت خودروهای کوچک رقم بزند. 
ایده‌ای که رنو با آن تویینگوی جدید را ساخته‌ است از دهه هفتاد تا کنون به کار گرفته نشده است. رنو موتور ماشین را به عقب خودرو برده و نسل جدید تویینگو با موتور عقب و دیفرانسیل عقب به بازار عرضه می‌شود. 
پلتفرم این ماشین با همکاری دایملر ساخته شده است و به زودی مدل جدید اسمارت هم بر روی آن ساخته خواهد شد. 
لورن ون دن آکر، مدیر طراحی رنو می‌گوید این خودرو با الهام از اولین نسل تویینگو و رنو۵ توربو طراحی شده است. به گفته او  تویینگو «برداشتی مدرن از تم یک خودروی شهری با تاکید بر نوآوری در استفاده از خطوط و ساختار است» 

از ظاهر ماشین پیدا است که تویینگو از الگوی جدید مدلهای جدید رنو که استفاده از آن با کلیو و کپچر آغاز شده، پیروی نمی‌کند. ون در آکر می‌گوید ساخت خودروهای بسیار کوچک کار بسیار مشکلی است و الزامات خاص خودش را دارد و به همین دلیل تویینگو به طور استثنایی از دیگر خودروهای این کارخانه متفاوت است. 
ماشین شاداب و پر جنب و جوش به نظر می‌رسد. رنو سال گذشته دو کانسپت تویین‌زی و تویین‌فان را نمایش داد که الگویی برای نسل جدید تویینگو بود. مدلی که به بازار عرضه می‌شود تغییر چندانی نسبت به این کانسپت‌ها ندارد و فقط کمتر اسپرت است. 
تویینگو تنها در فرم پنج در ساخته می‌شود اما دستگیره درهای عقب مخفی شده تا ماشین فرمی ساده‌تر داشته باشد. گذاشتن موتور در عقب خودرو باعث شده تا کف ماشین آزاد شود و به این ترتیب رنو می‌تواند در آینده برای مدل برقی تویینگو باتری‌ها را به راحتی در کف ماشین قرار دهد. 

موتور ماشین در زیر جای بار عقب قرار دارد و به همین خاطر جای بار کوچک است. یکی از دلایلی که خودروسازان دهه‌ها است موتور ماشین‌ها را در عقب نمی‌گذارند این است که موتور عقب ماشین را مهارناپذیر می‌کند. اما رنو می‌گوید مطمئن است که هرکس پشت فرمان تویینگو بنشیند آن را می‌خرد. 
دو موتور برای این خودرو در نظر گرفته شده است. موتور سه سیلندر با حجم ۹۹۹ سی‌سی و قدرت ۷۰ اسب بخار که با سیستم خاموش‌ شدن خودکار هنگام توقف در بعضی بازارها عرضه می‌شود. 


رنو برای کسانی که قدرت بیشتری از ماشین کوچکشان می‌خواهند یک موتور ۸۹۸ سی‌سی توربو هم عرضه می‌کند. قدرت این موتور ۹۰ اسب بخار و گشتاورش ۱۳۵ نیوتن-متر است. گشتاور از دور موتور پایین در اختیار راننده است و به همین دلیل ماشین تیز‌تر خواهد بود. این موتور هم به سیستم خاموش شدن خودکار هنگام توقف مجهز است. 
نیروی موتور از طریق یک جعبه دنده پنج سرعته دستی به چرخهای عقب منتقل می‌شود. رنو جزییاتی از عملکرد این موتورها منتشر نکرده است. 
طول ماشین ۳.۵۹ سانتی‌متر است. چرخ‌ها تا حد ممکن به چهار گوشه ماشین برده شده و فاصله دو محور دو متر و ۴۹ سانتی‌متر است. به همین دلیل با اینکه طول ماشین ده سانتی‌متر کمتر از تویینگوی کنونی است اما از این خودرو جادارتر است. 

برای سیستم اینفوتینمنت دو انتخاب وجود دارد. سیستم R+Go که با تلفن همراه راننده سینک می‌شود و می‌توان از طریق آن موسیقی و راهیاب ماهواره‌ای و دیگر اپ‌های مخصوص رنو را کنترل کرد و سیستم R-Link Evolution که یک نمایشگر لمسی است که پیشتر با مدل کلیو عرضه شده است و از سیستم راه‌یاب ماهواره‌ای ساخت شرکت تام‌تام استفاده می‌کند. 

ماشین در ابتدا تنها با چهار رنگ آبی، سفید، سیاه و قرمز به بازار عرضه می‌شود و احتمالا در سال‌های بعد به تعداد رنگ‌ها اضافه خواهد شد. 
رنو تلاش کرده تا کیفیت ماشین را تا حد ممکن بالا ببرد تا بتواند با خودروهایی نظیر مینی و فیات ۵۰۰ رقابت کند. فولکس‌واگن آپ هم از رقبای سرسخت این خودرو خواهد بود و بالاخره خواهران سه قلوی تویوتا آیگو، سیتروئن سی۱ و پژو  ۱۰۸که نسل جدیدشان به تازگی به بازار عرضه شده هم رقیبی جدی برای تویینگو است. 

رنو قیمت ماشین را هم هنوز اعلام نکرده است اما براساس مصاحبه‌هایی که مدیران این کارخانه در حاشیه نمایشگاه‌ ژنو انجام داده‌اند می‌توان حدس زد که قیمت آن از مدل‌های مشابه در پژو، سیتروئن و تویوتا بالاتر باشد.