کارلوس گون، مدیر رنو-نیسان پس از شانزده سال از شغل خود کناره گیری کرد و سکان هدایت این گروه خودروسازی را به «هیروتو سایکاوا» سپرد. آقای سایکاوا ۶۳ ساله تاکنون علاوه بر عضویت در هیئت مدیره رنو از پاییز امسال به طور مشترک با آقای گون مدیر اجرای رنو-نیسان بود.

کارلوس گون همچنان پست مدیریت نیسان، مدیریت اجرایی رنو و مدیریت میتسوبیشی را حفظ خواهد کرد. خرید میتسوبیشی آخرین اقدام او برای توسعه گروه خودروسازی فرانسوی-ژاپنی بود. با پیوستن میتسوبیشی تولید سالانه این خودروساز ۹۳۴ هزار دستگاه بیشتر شد و با ۹ میلیون و ۹۶۰ هزار دستگاه خودرو در سال، بعد از فولکس‌واگن، تویوتا و جنرال موتورز به چهارمین خودروساز بزرگ جهان تبدیل شد.

کارلوس گون ۶۲ ساله اصلیت لبنانی-برزیلی دارد. پدربزرگ او در سیزده سالگی از لبنان به برزیل مهاجرت کرد. او در شش سالگی به بیروت برگشت و بعد از پایان تحصیلات متوسطه به پاریس رفت. اولین کار او بعد از دانشگاه در شرکت لاستیک سازی میشلن بود. بعد از ۱۸ سال کار در میشلن در سال ۱۹۹۶ به رنو آمد. آن زمان رنو در شرایط بسیار بدی بود و ایده‌های ساختار شکن او باعث شد شرکت از سال ۱۹۹۷ به سوددهی برسد. کارلوس گون
نجات نیسان
نقطه اوج زندگی کاری گون نجات نیسان از ورشکستگی بود. در سال ۱۹۹۹ با خرید ۳۶.۸ درصد سهام نیسان توسط رنو، گروه خودروسازی رنو-نیسان تشکیل شد. گون همان سال با حفظ سمت خود در رنو مدیر عملیاتی نیسان شد و دو سال بعد مدیریت اجرایی خودروساز ژاپنی را برعهده گرفت. وقتی او مسئولیت مدیریت نیسان را برعهده گرفت این شرکت بیست میلیارد دلار بدهی داشت و از ۴۶ مدلی که در ژآپن می‌فروخت تنها سه مدل سودده بود. تقریبا همه معتقد بودند که امکان نجات نیسان وجود ندارد.

از طرفی مدیریت یک غیرژاپنی در صنعت خودرو بسیار نادر بود و کار برای چنین مدیرانی غیرممکن به نظر می‌رسید. گون در اولین سال حضورش در نیسان ضرر سالانه شش و نیم میلیارد دلاری را به سودی نزدیک به سه میلیارد دلاری تبدیل کرد. با پایان برنامه سه‌ ساله گون، نیسان به یکی از سود‌ده ترین خودروسازان جهان تبدیل شده بود.

مدیریت بدون تعارف

هیروتو سایکاوا چهل سال است که در نیسان کار می‌کند. او مدیری جدی و بدون تعارف است و به کاهش هزینه‌های تولید مشهور است. گون درباره او گفته «بین آنچه او فکر می‌کند و نظر من هیچ تفاوتی وجود ندارد.»

چند سالی است که معلوم شده بود، جانشین گون یک ژاپنی خواهد بود. همین باعث شد مدیران غیرژاپنی این گروه خودروسازی که سودای رسیدن به بالاترین رده را داشتند، ناامید آینده خود را در شرکت‌های دیگر جستجو کنند. از جمله اندی پالمر که مدیر اینفینیتی بود و به آستون مارتین رفت و کارلوس تاوارس که حالا مدیر پژو-سیتروئن است.

چالش‌های جهانی

سایکاوا بیشتر دوران مدیریت خود را به ارتباط با قطعه سازان گذرانده است. او به گون کمک کرد تا رابطه‌های زیان بار با شرکت‌های وابسته را قطع کند و از این طریق بهره‌وری را افزایش دهد. مدیران نیسان می‌گویند سایکاوا در مذاکرات با میتسوبیشی نقش مهمی داشت.

گون حالا فرصت بیشتری خواهد داشت تا صرف احیای میتسوبیشی کند و مدیریت رنو را با فرصتی بیشتر در دست بگیرد. فهرست چالش‌های سایکاوا اما طولانی است. او حالا باید با دولت جدید آمریکا که مخالف واردات است مذاکره کند و به توافق تجاری تازه برسد. مشکل دیگر او بریتانیا است که از اتحادیه اروپا خارج می‌شود و معلوم نیست چه بر سر کارخانه‌های نیسان در این کشور خواهد آمد.

از نظر فنی، رنو-نیسان باید به سرعت خود را با شرایط جدید بازار و به ویژه ساخت خودروهای خودران وفق دهد. همچنین با توجه به روند پیوستن خودروسازان به یکدیگر، رنو-نیسان همچنان مایل است تا خودروسازان دیگری را به خود اضافه کند. گفته می‌شود مزدا و سوزوکی هدف‌های بعدی هستند.

سایکاوا همچنین باید برنامه میان مدت بعدی رنو-نیسان را طراحی کند. گون به بسیاری از اهداف میان مدت خود دست پیدا کرد، اما برخی از اهداف هنوز محقق نشده است. از جمله گرفتن سهم هشت درصدی از بازار خودروی جهان و رسیدن به نرخ سود هشت درصد.

برخی از منتقدان این تغییر مدیریت می‌گویند، اگرچه سایکاوا مدیر قابلی است اما در آستانه بازنشستگی نمی‌توان امیدوار بود مدت زیادی در راس شرکت بماند.