نزدیکتر شوید

رایج ترین اشتباهی که عکاسها مرتکب می شوند این است که خودشان به اندازۀ کافی به سوژه نزدیک نمیشوند. در بعضی موارد، همین نزدیک نشدن باعث میشود تا سوژه آن قدر ریز باشد که تأثیر خود را از دست بدهد؛ حتی اگر بتوان سوژه را بدرستی تشخیص داد، معمولاً معنی خاصی نمیتوان از آن عکس برداشت کرد. اگر عکاس بخاطر خجالتی بودنش به سوژه نزدیک نشود، همیشه بینندۀ عکس متوجه میشود. وقتی به عکسهای سایر عکاسها نگاه میکنید، دقت کنید آنها چطور کادر خود را پر کرده اند. هر چیزی که در کادر است، باید در خدمت پیامی باشد که قرار است آن عکس منتقل کند. اگر چیزهایی از دریچۀ دوربین می بینید که توجه را از آنچه میخواهید بگویید پرت میکند، از دستش خلاص شوید. در مورد عکاسی از افراد، خلاص شدن از اجزای اضافی یا مزاحم، معمولاً به معنی نزدیکتر شدن به سوژه است.

خجالت نکشید، اگر روش مناسبی برای ارتباط با افراد انتخاب کنید، معمولاً آنها هم از اینکه از آنها عکس بگیرید، خوشحال میشوند. دست شماست که یخ را بشکنید و آنها را به همکاری وادارید. با آنها خوش و بش کنید و بگویید چرا میخواهید آن عکس را بگیرید. از آنهایی که می شناسید شروع کنید و این مهارت را با آنها تمرین کنید تا به این کار مسلط شوید، معمولاً مردم متوجه این حس راحتی و تسلط در عکاس میشوند.

از سیبل تیراندازی پرهیز کنید!

دومین اشتباه رایج، ترکیب بندی های شبیه سیبل تیراندازی است، به این معنی که سوژه
درست در وسط کادر قرار داشته باشد. همۀ ما عکس هایی را دیده ایم (و گرفته ایم)
که در آن سر فرد درست در نقطۀ وسط کادر است و فضای بالای سر و اطراف آن
خالی است و پا ها هم خارج از کادر هستند. عکس هایی با این ترکیب بندی معمولاً
حوصلۀ ما را سر می برند؛ پویایی ندارند و بجز خود سوژه، چیز جالبی هم
ندارند؛ خیلی سرسری به آنها نگاه می کنیم و زود می خواهیم سراغ عکس بعدی
برویم. دوربین را کمی بچرخانید، سوژه را در جاهای مختلف کادر قرار دهید.
بعد از کمی تمرین، خودتان متوجه می شوید کدام حالت بهتر است.

منبع: نشنال جغرافی