بعد از زمان‌گیری جنجالی مسابقه فرمول یک موناکو، نیکو رزبرگ راننده تیم مرسدس از شروعش از خط اول حداکثر استفاده را کرد و در این مسابقه پرحادثه اول شد. هم تیمی او لوییس همیلتون در حالی به مقام دوم رسید که انتقادش از تصمیم‌گیری تیم و اعتراضش به آنچه در زمان‌گیری رخ داده بود از اختلافی عمیق در تیم مرسدس خبر داد. 
رزبرگ در روز شنبه در آخرین دور زمان‌گیری در حالی که سریعترین زمان را ثبت کرده بود از پیست خارج شد و همین باعث شد همیلتون نتواند رکورد خود را ثبت کند و خط اول به رزبرگ رسید.
رقابت دو راننده در طول مسابقه بسیار نزدیک بود. همیلتون در دورهای پایانی با مشکل بینایی در چشمش روبرو شد اما توانست مقام دوم را حفظ کند و به دانیل ریکاردو، راننده ردبول اجازه نداد از او سبقت بگیرد. اگرچه ریکاردو واقعا در دور آخر به او نزدیک شده بود. پشت سر این سه، فرناندو آلونسو، راننده فراری به مکان چهارم رسید. 
حوادث متعدد باعث شد تا دو بار با ورود مارشال به زمین، جریان عادی مسابقه متوقف شود. در کنار رانندگان پیشتاز، خودروهای میانه پیست هم رقابتی بسیار نزدیک داشتند. 

از آغاز مسابقه تنش بین رزبرگ و همیلتون به وضوح دیده می‌شد. داوران بعد از بررسی حادثه‌ای که برای رزبرگ پیش آمد، اعلام کردند مدرکی دال بر عمدی بودن حادثه رزبرگ پیدا نکردند. رزبرگ خود گفت که به خاطر فشار زیادی که به ماشین آورد از پیست خارج شد اما همیلتون معتقد بود هم‌تیمی‌اش عمدا از پیست خارج شد تا با اعلام پرچم زرد احتیاط، او نتواند دور خود را کامل کند. بسیاری از رانندگان سابق و ناظران هم با همیلتون هم نظر بودند. 
نیکی لائودا، مدیر غیراجرایی تیم مرسدس و قهرمان پیشین فرمول یک پیش از مسابقه گفت «متهم کرد رزبرگ توسط همیلتون احمقانه است. من سعی کردم این مشکل را با لوییس حل کنم اما نتوانستم. اگر آنها در پیچ اول با هم تصادف کنند با من طرفند.»
آنها با هم تصادف نکردند. رزبرگ با شروع مسابقه به سرعت خود را به پیچ اول رساند و پیشتاز شد. ریکاردو که خط سوم را داشت  با شروع بد آلونسو و فتل را پشت سر خود نگه داشت. ماشین فتل ظاهرا به خاطر مشکل الکتریکی در سیستم هیبرید برای مدتی قدرت کامل را در اختیارش نگذاشت. 
کیمی رایکونن، راننده تیم فراری از این شرایط استفاده کرد و با سبقت از آلونسو و ریکاردو خود را به مکان چهارم رساند. 

اندکی بعد برخورد جنسن باتن از تیم مک‌لارن با سرجیو پرز از فورس ایندیا باعث چرخیدن ماشین راننده مکزیکی شد و ماشین مارشال با ورود به پیست روند عادی مسابقه را متوقف کرد. 
اندکی بعد از اینکه مسابقه در دور چهارم دوباره از سر گرفته شد، روند بدبیاری‌های سباستین فتل، مدافع عنوان قهرمانی در این مسابقه هم او را رها نکرد و او به خاطر اشکال در سیستم توربو مجبور شد مسابقه را ترک کند. پیش از مسابقه احتمال ورود مارشال به مسابقه هشتاد درصد اعلام شده بود و در دور ۲۸ و پس از برخورد آدرین سوتیل به دیوار کنار پیست، مرسدس بنز مارشال مجبور شد دوباره به پیست وارد شود. 
نشانه‌ای از بی اعتمادی همیلتون به تصمیم‌گیری تیم یک بار دیگر خود را نشان داد. در حالی که همه راننده‌ها از این فرصت برای عوض کردن لاستیک استفاده کردند، او که چند بار پیش از حادثه از گاراژ خواسته بود لاستیک عوض کند در بیسیم از تیمش انتقاد کرد و گفت «چرا دور قبل لاستیک عوض نکردیم؟» او ادامه داد «من میدانستم باید دور پیش به گاراژ میرفتم. همینطور میدانستم شما مرا به گاراژ نمیبرید.»
بعد از شروع دوباره مسابقه در دور ۳۱، تیم به رزبرگ پیغام داد که مصرف بنزینش زیاد است. 

همیلتون بعد از آن خود را به رزبرگ نزدیک کرد اما نتوانست از او سبقت بگیرد. در حالی که دوازده دور به پایان مسابقه مانده بود همیلتون ناگهان سرعتش کم شد و به گاراژ گفت که نمیتواند با چشم چپش ببیند. تیم به سرعت برای برگرداندن او به گاراژ آماده شد اما او رفته رفته سرعتش را بیشتر کرد و در پیست ماند. 
این اولین بار در این فصل است که رزبرگ توانست همیلتون را در پیست شکست دهد و اول شود. بار پیش که رزبرگ در استرالیا اول شد، همیلتون به خاطر اشکال فنی از مسابقه کنار رفته بود. روند مسابقه تا اینجای فصل نشان داده است که همیلتون راننده بهتری از رزبرگ است اما رزبرگ این بار تنها نقطه ضعف همیلتون، یعنی احساساتی بودن او را هدف گرفت و در برهم زدن تعادل عصبی هم تیمی‌اش موفق بود. پیام‌های رادیویی همیلتون و رفتار او در طول هفته کاملا نشان می‌دهد که او عصبانی است. 
این در حالی است که همیلتون پیش از مسابقه موناکو در جنگ روانی با هم‌تیمی‌اش موقعیت تهاجمی داشت. او در مصاحبه‌ای گفت که برای قهرمانی از رزبرگ مشتاق تر است چرا که او در شرایط سخت‌تری بزرگ شده و انگیزه بیشتری دارد اما رزبرگ در موناکو در خانواده‌ای ثروتمند بزرگ شده است و بی انگیزه‌تر است. 
رقابت شدید دو راننده تا اینجای فصل آشکار بود اما از مسابقه موناکو به بعد این رقابت به مرحله تازه‌ای وارد شده است که می‌تواند نتیجه بسیار خوب تیم تا اینجا را در ادامه فصل تحت تاثیر قرار دهد. 

در مرحله پایانی مسابقه، دانیل ریکاردو که از مشکل بینایی همیلتون آگاه بود سعی کرد خود را به او نزدیک کند. شش دور به پایان او به راننده انگلیسی بسیار نزدیک شد اما در نهایت نتوانست از او جلو بزند. 
رزبرگ بعد از پیروزی رانندگی همیلتون را ستایش کرد «لوییس واقعا خوب رانندگی کرد و فشار زیادی به من آورد اما من توانستم او را پشت خود نگه دارم.» 
همیلتون گفت «سرعت من خیلی خوب بود. احساس میکردم قدرت خوبی دارم اما اینجا سبقت گرفتن بسیار سخت است.»
شروع خوب رایکونن تا تعویض لاستیک اول او را به مقام سوم رساند اما او با مکس چیلتون از تیم ماروسیا برخورد کرد و پنچر کرد و مجبور شد به گاراژ برگردد و همین او را تا مکان چهاردهم عقب انداخت. او دوباره به جلوی پیست برگشت اما در دور ۷۳ وقتی داشت از کوین مگنوسن از تیم مک‌لارن سبقت می‌گرفت گرفتار شد. هر دو راننده به کنار پیست گیر کردند و دوباره عقب افتادند. در نهایت مگنوسن دهم شد و رایکونن که مجبور شد یک بار دیگر بعد از این حادثه به گاراژ برود مسابقه را در مقام دوازدهم تمام کرد. 

جنسن باتن راننده دیگر تیم مک‌لارن بعد از این حادثه از مگنوسن جلو زد و پشت سر نیکو هاکنبرگ از فورس ایندیا در مکان ششم مسابقه را تمام کرد. بعد از او فیلیپه مسا از ویلیامز و جولز بیانچی از ماروسیا، هفتم و هشتم شدند. مقام هشتم بهترین نتیجه‌ای است که تیم ماروسیا در چهار سال حضورش در فرمول یک به دست آورد. 
جولز بیانچی به خاطر تعویض گیربکس بعد از زمان‌گیری مسابقه را از انتهای پیست آغاز کرد و بعد پنج ثانیه به خاطر شروع مسابقه از مکان اشتباه جریمه شد. اما او به هر ترتیب خود را جلو انداخت و دست آخر هشتمین راننده‌ای بود که از خط پایان گذشت اما چون جریمه پنج ثانیه را هنگام حضور مارشال در پیست اجرا کرده بود پذیرفته  نشد و در نهایت مکان نهم را گرفت.