رنو پارس هفته آینده خودروهای جدیدی معرفی می‌کند که قصد دارد آنها را در ایران تولید کند. این خودروهای جدید همه براساس پلتفرم X90 ساخته خواهد شد و به احتمال زیاد مدل‌های  تندر۹۰ SR، رنو ساندرو، R90 و وانت تندر را شامل می‌شود.
روزنامه دنیای اقتصاد در گزارشی تاریخ حضور رنو در ایران را مرور کرده و نوشته است در حالی که خودروسازان بزرگ دنیا به دلیل تحریم‌های اقتصادی در حال خروج از بازار ایران هستند رنو قصد دارد سهم خود از بازار ایران را افزایش دهد. 
این در حالی است که دولت فرانسه یکی از سهامداران کارخانه رنو است و این کشور در چند سال گذشته یکی از طرفداران تحریم اقتصادی ایران بوده است. 
رنوپارسی‌ها البته درباره این خودروهای جدید اطلاعاتی منتشر نکرده‌اند اما به نظر می‌رسد رنو می‌خواهد تمام خودروهایی که قابلیت تولید روی پلت‌فرم X90 را دارند، در معرض دید مشتریان ایرانی قرار دهد. تولید این خودروها بخش‌هایی فراموش شده از قرارداد اولیه رنو با خودروسازان ایرانی است.
یکی از اعضای هیات مدیره رنوپارس به دنیای اقتصاد گفته خودروهایی که هفته آینده رونمایی می‌شوند همان‌هایی هستند که بنا بوده طبق قرارداد پلت‌فرم مشترک X90 در ایران تولید شود. به گفته این مدیر رنو پارس این خودروها ظرف امسال و سال آینده به بازار خواهد آمد. 

رنو در ایران
پروژه پلت‌فرم مشترک X90  از اوایل دهه ۸۰  در ایران آغاز شد. به نظر مسئولان وقت وزارت صنایع و سازمان گسترش و نوسازی ایران، این پروژه تنها راه پیشرفت خودروسازی ایران بود. بعد از مذاکرات فراوان در نهایت رنو شریک خودروسازان ایران شد.
براساس قرارداد پلت‌فرم مشترک قرار بود چندین خودرو بر پایه پلت فرم مشترک X90  تولید شود که مهمترین آن، لوگان یا تندر ۹۰ بود. 
خودروسازی ایران آن روزها، در آستانه حذف گاو شیرده خود، پیکان قرار داشت و وزارت صنایع می‌خواست تندر را جایگزین این یادگار انگلیسی کند.
قیمت پایه در نظر گرفته شده برای تندر، شش هزار و ۷۰۰ یورو بود که با فرض یورو ۸۰۰ تومانی آن زمان،  ساده‌ترین مدل تندر، حدود پنج میلیون و ۴۰۰ هزار تومان قیمت‌گذاری می‌شد.
اما به دلیل واکنش برخی نمایندگان و مسوولان دولتی، آغاز پروژه X90 دو سال به تاخیر افتاد. برخی نمایندگان مجلس هفتم این قرارداد را «ترکمانچایی دیگر» نامیدند و برخی دیگر نیز از آن به عنوان قراردادی استعماری یاد کردند. با آغاز کار دولت نهم، علیرضا طهماسبی، وزیر صنایع و معادن هم به صف مخالفان این پروژه پیوست. اما بالاخر تندر در خرداد ۱۳۸۶ به بازار عرضه شد. 
طبق توافقات حاصله، قرار بر آن شد که دو شرکت ایران خودرو و پارس خودرو به تولید خودروی مذکور بپردازند. 
همچنین شرکتی ایرانی – فرانسوی با نام رنوپارس نیز وظیفه تامین قطعات را بر عهده گرفت.
سرعت تولید این خودرو به‌قدری کند بود که بسیاری از صدهزار نفری که برای خرید ثبت نام کرده بودند ماه‌ها منتظر دریافت ماشین خود شدند. مشکلات تولید تندر به خودروسازان اجازه نمی‌داد پیش‌فروش‌های گسترده انجام دهند و افزایش قیمت یورو، تحریم‌های اقتصادی و مشکلات مالی خودروسازان باعث شد تندر، خودرویی گران باشد قیمتش به بیش از دو برابر پیش‌بینی‌های اولیه برسد.
حال با این تجربه‌ای که بر تندر گذشته، رنویی‌ها می‌خواهند دیگر محصولات تحت قرارداد پلت‌فرم X90 را نیز در ایران تولید کنند، آن هم در روزگاری که محدودیت‌های بین‌المللی شدیدتر شده و نرخ یورو نیز به بیش از سه برابر زمان عقد قرارداد افزایش یافته است. 
تصمیم رنو در احیای مفاد قرارداد X90 را می‌توان نوعی هشدار به پژو قلمداد کرد. پژو این روزها شرایطی نامطمئن در بازار ایران دارد و  این شرایط فرصتی مناسب برای رنو فراهم کرده تا از زیر سایه هموطنش خارج شده و سهمی بیشتر را از بازار ایران نصیب خود کند.

لوگان R90


مشکلات
این اقدام رنو در شرایطی است که این کارخانه با محدودیت‌هایی برای ماندن در ایران روبه‌رو است و مهم‌ترین آنها، مشکلات مالی است.
آن طور که محمدرضا نجفی منش عضو هیات مدیره انجمن قطعه‌سازان به روزنامه دنیای اقتصاد گفته خودروسازان داخلی از ۹ ماه پیش پولی به رنوپارس نپرداخته‌اند و این موضوع علاوه بر اینکه با مشکلات مالی خودروسازان در ارتباط است، به محدودیت‌های ایجاد شده بر سر راه نقل و انتقال پول نیز مربوط می‌شود.
طبعا اگر وضع به همین گونه ادامه یابد، هر چقدر هم که عزم رنو برای ماندن و ادامه دادن در ایران جزم باشد، باز هم مشکلات و محدودیت‌ها اجازه نمی‌دهد برنامه‌های این شرکت تمام و کمال و سر وقت پیاده شود.
این البته تنها مشکل پیش‌روی رنویی‌ها نیست و باید دید آنها تا چه حد در مقابل محدودیت‌های بین‌المللی 
مقاومت کرده و بر ماندن در ایران اصرار می‌کنند.