واردات پورشه‌ به ایران دوباره جنجالی شد. این بار بعد از حرفهای یک مقام گمرک که گفت پورشه‌ها با کارت بازرگانی یک زن روستایی وارد شده که واردکنندگان برای استفاده از کارتش به او صدهزار تومان بیشتر نداده بودند.

علی بدیعی، مدیرکل فناوری گمرک میخواست برای سو استفاده از کارت بازرگانی در مناطق مرزنشین مثالی بزند که پای خانم «م. د.» را وسط کشید. آقای بدیعی گفت م. د. زنی روستایی است که واردکنندگان به اجاره کارت او در فاصله سالهای ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۳ بیش از شانزده میلیون و ۵۰۰ هزار دلار خودرو به ایران وارد کردند.

در این فاصله آنها بیش از ششصد خودرو از دو گمرک نوشهر و بوشهر به ایران وارد کردند که بیشترشان پورشه بوده است. به غیر محصولات پورشه، مدلهای مختلف هیوندای، کیا، تویوتا و مرسدس-بنز هم از این طریق به ایران وارد شده است.

آقای بدیعی میگوید بخش عمده‌ای از این خودروها هم با ارز دولتی از گمرک ترخیص شده است.

مسئله واردات خودرو از طریق مجوزهای مرزی زمستان دو سال پیش هم خبرساز شد. وقتی معلوم شد با امتیاز ویژه ساکنان ابوموسی، ۱۴۴ دستگاه پورشه به ایران وارد شد. آن زمان به دلیل حساسیت‌های اجتماعی و وضعیت ویژه اقتصادی، واردات خودروهای «لوکس» ممنوع شده بود و گمرک ادعا میکرد این خودروها با تقلب به ایران وارد شده است. در حالی که ساکنان ابوموسی می‌گفتند این مجوز در سفر استانی رییس جمهوری وقت به آنها داده شده است. یک سال قبل از آن هم باز واردات ۵۰۰ دستگاه پورشه از ابوموسی خبرساز شده بود.

آمار واردات پورشه به ایران

وزیر کشور دولت یازدهم هم بهار امسال پای واردات پورشه را پیش کشیده بود. رحمانی فضلی که اردیبهشت‌ ماه برای توضیح درباره پولهای کثیف در سیاست به مجلس رفته بود به نمایندگان گفت «بیش از صد نفر در کمیته امداد با پولهای کثیف، ۲۷ هزار خودروی لوکس مانند پورشه و لکسوس وارد ایران کرده‌اند.». رییس پیشین کمیته امداد به سرعت این اظهارات را تکذیب کرد و گفت هیچکس در این سازمان یک خودرو هم وارد نکرده است.

آمار گمرک ایران نشان می‌دهد که در مجموع بین سالهای ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۳ هزار و ۷۶۲ دستگاه پورشه به ایران وارد شده است. اگر این گزارش‌ها و اظهارات درست باشد،‌ اکثر آنها با استفاده از کارت بازرگانی خانم «م. د.» و کسانی مثل او به ایران آمده است.

صرف‌نظر از درستی یا نادرستی ادعاها و قانونی یا غیرقانونی بودن شیوه واردات پورشه‌ها، به نظر می‌رسد این خودرو در بستر سیاسی و اجتماعی ایران به یک ابزار تبدیل شده که استفاده از آن، توجه رسانه‌ها و جامعه را جلب می‌کند. خواه موضوع صحبت پولهای بادآورده و فساد در سازوکار اداری باشد، خواه مهمانی‌ یا تصادف‌ و حادثه.