فصل ۲۰۱۱ فرمول یک با تغییرات زیادی آغاز شد و اکنون به نیمه خود رسیده است. تیم‌ها بعد از برگزاری فرمول یک آلمان به سرعت به هانگارورینگ در مجارستان می‌روند تا روز جمعه تمرین خود برای دهمین مسابقه این فصل را آغاز کنند. 
سایت خودرو از سام نخعی که سابقه رانندگی حرفه‌ای در مسابقات اتوموبیلرانی بریتانیا را دارد و کارشناس مسابقات فرمول یک است خواست تا تحلیلش را از آنچه که تا کنون در مسابقات این فصل دیده با خوانندگان خودرو در میان بگذارد.
تا پایان این فصل تحلیل و نظر سام را بعد از هر مسابقه می‌توانید در همین سایت بخوانید.  

سام نخعی: برگزارکنندگان مسابقات فرمول یک، برای پاسخ به انتقاد کسانی که می‌گفتند این مسابقات هیجان خود را از دست داده است، فصل ۲۰۱۱ را با سه تغییر مهم آغاز کردند.
امسال دوباره تیم‌ها می‌توانستند از سیستم کرس استفاده کنند، لاستیک‌های بریجیستون جای خود را به لاستیک‌های پیرلی داد و سیستم دی آر اس برای اولین بار در مسابقات استفاده شد.
مجموع این سه عامل به همراه تغییراتی در قوانین مسابقه، از جمله روش امتیازدهی به ده راننده اول،‌ فصل  ۲۰۱۱ را به یکی از هیجان انگیزترین مسابقات فرمول یک تبدیل کرده است. 
بازگشت کرس
سیستم کرس، انرژی‌ای را که هنگام ترمز کردن آزاد می‌شود، ذخیره می‌کند و راننده می‌تواند این نیرو را با فشار یک دگمه دوباره به چرخ‌ها برگرداند. کرس برای مدت کوتاهی هشتاد قوه اسب به قدرت ماشین اضافه می‌کند و این نیرو می‌تواند سرعت ماشین را به سرعت بیست کیلومتر بیشتر کند.
کرس در سال ۲۰۰۹ در مسابقات استفاده شد اما به دلیل اشکالات فنی و پیچیدگی تکنولوژی‌ در سال ۲۰۱۰ کنار گذاشته شد.
وزن سیستم کرس هشتاد کیلوگرم است و جا دادن آن در خودرو مهندسان و طراحان را برای توزیع وزن و ایجاد تعادل در خودرو دچار دردسر می‌کند. 
تکنولوژی پیچیده این سیستم و نیاز به سیستمی برای خنک کردن آن هم از جمله نکات منفی آن است. 
اما دوباره استفاده از سیستم کرس در سال ۲۰۱۱ مجاز شد، تا علاوه بر فراهم آمدن فرصتی برای سبقت گرفتن بیشتر ماشین‌ها، به ژست حفظ محیط زیست فرمول یک نیز کمک شود. 
پیچیدگی های استفاده از کرس باعث شد  در ابتدای فصل خیلی از ماشین‌ها از جمله ردبول در بعضی از مسابقه‌ها از استفاده از این سیستم خودداری کردند، اما به مرور تیم‌ها توانستند اشکالات را برطرف کنند و اکنون همه تیم‌ها بدون اشکال از این سیستم استفاده می‌کنند. 
برخلاف کرس، استفاده از سیستم دی آر اس به سرعت در تیم‌ها باب شد. رانندگان تنها در بخش‌های خاصی از پیست اجازه دارند از این سیستم استفاده کنند. آن هم زمانی که فاصله‌شان با ماشین جلویی تنها یک ثانیه باشد. 
با این سیستم راننده می‌تواند بال عقب ماشین را کمی پایین بیاورد و با این کار فشار باد روی ماشین کمتر  و در نتیجه سرعت بیشتر می‌شود و راننده می‌تواند به راحتی از ماشین جلویی سبقت بگیرد.
آمار نشان داده که حدود یک سوم سبقت‌هایی که تاکنون در مسابقات گرفته شده با کمک سیستم دی آر اس بوده است. 
این رقم قابل توجه است اما از دی آر اس و کرس مهمتر، این لاستیک‌های پیرلی بود که مسابقات سال ۲۰۱۱ را دگرگون و البته هیجان انگیز کرد.  

لاستیک‌های سرنوشت ساز
لاستیک‌های پیرلی که بعد از چهارده سال دوباره در فرمول یک استفاده می‌شود به طور عمدی با دوام کم ساخته شده است. 
راننده‌ها مجبورند در طول مسابقه از همه انواع لاستیک (نرم با سرعت بیشتر، متوسط و سخت با دوام بیشتر‌)  استفاده کنند و در عین حال باید خوب رانندگی کنند تا این لاستیک‌ها دیرتر خراب شود. 
لاستیک‌ها به طور متوسط بعد از دوازده تا پانزده دور کیفیت خود را از دست می‌دهد و به طور متوسط باعث می‌شود سرعت ماشین  تا پنج ثانیه در هر دور  کمتر شود. بنابراین راننده مجبور است برای جلوگیری از افت سرعت به گاراژ برگردد و لاستیک عوض کند. 
هربار لاستیک عوض کردن هم راننده را به طور متوسط تا بیست ثانیه از مسابقه عقب می‌اندازد و همین باعث می‌شود تا ماشین‌های دیگر بتوانند سبقت بگیرند.

این مسئله باعث شد تا استراتژی تیم‌ها برای مسابقه کاملاً تغییر کند و بعضی راننده‌ها مجبور باشند تا سه بار برای عوض کردن لاستیک به گاراژ برگردند و همین تعداد اتفاقات پیش‌بینی نشده را بیشتر کرد و  در نتیجه مسابقه هیجان انگیز‌تر شد. 

آیرودینامیک؛ حرف اول
پیروزی‌های ردبول در نیمه اول فصل نشان داد که با وجود همه این تغییرات، هنوز آیرودینامیک نقش اول را در تعیین قهرمان مسابقات دارد.  
در ماشینی که آدریان نیویی، مهندس و طراح ماشین‌های فرمول یک، برای ردبول ساخته است، تمرکز بر آیرودینامیک عالی است و همین باعث شده که ردبول در نیمه فصل تقریباً تکلیف قهرمانی را روشن کند.  
البته آماده نبودن تیم‌های دیگر هم یکی از عوامل اصلی موفقیت ردبول در این فصل شد. این را می‌توان با کمتر شدن فاصله ردبول با رقبایش در طول فصل فهمید. 

فراری فصل ۲۰۱۱ را در حالی شروع کرد که ماشین‌هایش چندین ثانیه از مک‌لارن و ردبول عقب بود. مهندسان فراری بعد از چند مسابقه فهمیدند که دلیل این کندی سرعت اشتباه در تنظیم تونل باد است و با رفع این اشتباه فراری دوباره سرعت خود را پیدا کرد و فراری روی دور موفقیت افتاد. اوج این موفقیت در مسابقه بریتانیا بود که فرناندو آلونسو توانست به مقام اول برسد. 
موفقیت‌های این تیم در آلمان هم ادامه پیدا کرد و در حالی که آلونسو تا یک قدمی اول شدن پیش رفت، اما در نهایت مسابقه را در مکان دوم تمام کرد.   
مک لارن هم در تمرین‌های پیش از فصل سرعت خوبی نداشت اما در آخرین لحظه تصمیم گرفت تا طراحی سیستم اگزوز خود را تغییر دهد و همین باعث شد تا فصل را با سرعتی خوب شروع کند. 
البته آدریان نیویی بعدا مک‌لارن را متهم کرد که این سیستم جدید را با نسخه برداری از ردبول طراحی کرده است. 
با این حال مک‌لارن همچنان برای رسیدن به ردبول دچار مشکل بود و بردهای این تیم بیشتر مدیون توانایی رانندگانش در هوای بارانی و استراتژی تیمی بود. 
در طول فصل مک‌لارن کار شبانه‌روزی روی ماشینش را متوقف نکرد و تقریباً در هر مسابقه بال جدیدی برای ماشین طراحی و آزمایش کرد. 
آخرین تغییراتی که در ماشین لوییس همیلتون در آلمان اعمال شد و او را به قهرمانی رساند نشان می‌دهد که مک‌لارن مسیر اصلاح ماشینش را درست پیموده و بدون شک در نیمه دوم فصل رقیبی بسیار جدی برای ردبول خواهد بود. 

اما سکه بخت مک‌لارن روی دیگری هم دارد. این تیم دو مسابقه است که به خاطر اشکال فنی ناگزیر به خارج کردن ماشین جنسن باتن شده است. 
اشکالاتی بسیار ابتدایی نظیر نبستن پیچ لاستیک‌ها در مسابقه بریتانیا، برای تیمی که حاضر است  برای یک هزارم ثانیه سریع‌تر رفتن میلیون‌ها پوند خرج کند، بسیار تاسف برانگیز است.  
در صورت ادامه این اشتباهات مک‌لارن نه تنها نخواهد توانست حریف سختی برای ردبول باشد بلکه جای خود را به راحتی به فراری خواهد داد و حتی ممکن است از طرف تیم‌های میانه جدول هم تهدید شود.  
میانه جدول
از بین تیم‌های میانه جدول، مرسدس فصل ۲۰۱۱ را با اشکالات زیادی شروع کرد اما با نگاهی به نتایج مایکل شوماخر و نیکو رزبرگ در سه مسابقه پیش می‌توان حدس زد که این تیم به شرایط ایستا در مسابقات رسیده است و شاید بتواند موقعیت خود را اندکی در نیمه دوم فصل بهتر کند. 
اگر چه به نظر می‌رسد مرسدس بنز در تدارک ساختن ماشینی بهتر برای سال آینده است و چندان به فکر رقابت در سال ۲۰۱۱ نیست.  
به نظر من بهترین تیم رده میانه جدول فورس ایندیا است. این تیم که از تکنولوژی‌ مک لارن استفاده زیادی کرده است توانست در طول فصل ریتم خوبی را در مسابقات حفظ کند و در میانه جدول رقیبی جدی برای دیگر تیم‌ها باشد. 

مجارستان آزمون نهایی
در پیست هانگارورینگ در مجارستان سبقت گرفتن بسیار سخت است و برای همین این پیست بهترین آزمون برای برگزارکنندگان مسابقات فرمول یک است تا ببینند آیا تغییرات در قوانین مسابقات باعث افزایش سبقت گرفتن و در نتیجه هیجان انگیزتر شدن مسابقه‌های فرمول یک شده یا نه. 
این پیست با یک مسیر مستقیم طولانی شروع می‌شود که برای استفاده از سیستم کرس و دی آر اس ایده‌آل است.
مسابقه بریتانیا و آلمان نشان داد که فاصله فراری و مک‌لارن با یکدیگر بسیار  کم است و فاصله این دو تیم با ردبول هم  نسبت به ابتدای فصل کمتر شده است. 
شاید تنها شانس مک‌لارن و فراری برای به دست آوردن قهرمانی این باشد که رقابت دیرینه خود را  به طور موقت کنار بگذرانند و ابتدا تلاش کنند تا با کمک هم  ردبول را از رده اول پایین بکشند و بعد برای قهرمانی با یکدیگر بجنگند.
البته قهرمانی در مسابقات تنها یک راه دارد و آن برنده شدن در مسابقات است. با این حال اگر این دو تیم نتوانند ردبول را تهدید کنند، دست کم در نیمه دوم فصل شاهد نبردی دیدنی برای کسب مقام دوم خواهیم بود. 
عکس: مک‌لارن، ردبول، فورس ایندیا، پیرلی