به‌ محض اینکه نام فرد معروفی را می شنویم، از افراد محبوب مانند گاندی گرفته تا افرادی مثل هیتلر یا صدام حسین، ذهن ما فوراً تصویری از آن شخص را تجسم میکند. بیشتر ما هیچوقت این افراد را از نزدیک ندیده‌ایم و احتمالاً در نزدیکی آنها هم نبوده‌ایم اما احساس می کنیم آنها را می‌شناسیم، چون تصاویری از آنها دیده‌ایم که قیافه و حتی شخصیت آنها را برای ما ترسیم کرده‌ است.

سایر عکس‌هایی که از افراد غیرآشنا می‌بینیم اما تأثیر متفاوتی دارند، مثل عکس سربازی که پرچمی را برافراشته، یا زنی که بعد از یک فاجعۀ طبیعی در حال ماتم است. این گونه عکس ها نه فقط دربارۀ اشخاص، بلکه ثبت لحظاتی از تاریخ‌ هستند. آنها اطلاعاتی به ما منتقل می‌کنند و احساس ما هم با دیدن تاثیر وقایع بر انسان‌ها تحت تاثیر قرار می‌گیرد. خیلی از عکس‌ها، ما را با مردم سرزمین‌های دیگر و فرهنگ‌هایی آشنا می‌کنند که شاید خودمان هرگز نتوانیم به آنجا سفر کنیم و از نزدیک آنها را تجربه کنیم.

البته عکس‌های شخصی هم هستند – تصاویر عزیزانمان یا خودمان وقتی کوچک بودیم. این عکس‌ها خاطرات ما هستند، نوعی گواه عینی از ارتباط ما با گذشته، که خیلی هم برای ما باارزش است.

"مردم" رایج‌ ترین، و شاید هم دشوارترین، سوژه برای عکاسی است. عکس
گرفتن از افراد به مراتب آسان‌تر از عکاسی دربارۀ آنها است. عکس‌ های
تأثیرگذار از افراد – چه از بستگان، چه از غریبه ها – هم ظاهر و هم شخصیت  آنها را به تصویر می‌کشد. چنین عکسی به نوعی به ما میگوید که آن فرد کیست.

مهمترین بخش عکاسی از افراد – یا عکاسی از هر سوژۀ دیگری – فکر کردن است. اینکه میخواهید عکستان چه بگوید.

علاوه
بر دیدن آثار عکاسان بزرگ و فکر کردن دربارۀ آنها، و همچنین یادگرفتن
تکنیک‌های مختلف، کلید موفقیت، تمرین و گرفتن عکس‌های فراوان است. هیچ چیز
جایگزین زیاد عکس گرفتن  نمی شود ضمن این‌ که عکاسی فعالیت بسیار مفرحی هم
هست.

در مطالب بعدی، بیشتر در مورد تکنیک های متعدد برای گرفتن عکس های
تأثیرگذار صحبت خواهیم کرد و توصیه های عکاسان بزرگ را هم برای شما نقل می
کنیم.