ماشین‌های تازه نیسان همگی روی مرز نازک بین نبوغ و دیوانگی حرکت می‌کنند. از نیسان جوک گرفته که برای جوانان شهرنشین طراحی شده که قصد جلب توجه دارند تا مورانو کراس کابریوله که ترکیبی عجیب از یک SUV  و یک خودروی روباز است. استقبال از این ماشین‌ها هر چه که باشد نباید فراموش کرد که نیسان در طراحی خودرو مسیری متفاوت را انتخاب کرده و باید شجاعتش را تحسین کرد.

کانسپت الور، نمونه مشابه از  همین تجربه در یک خودروی سدان است.

این ماشین که در نمایشگاه خودروی لس آنجلس رونمایی شد، کار تیم طراحی نیسان در آمریکا است. این بخش طراحی نیسان در سال ۱۹۷۹ با نام مرکز بین المللی طراحی نیسان تاسیس شد و در سال ۲۰۰۰ به Nissan Design America تغییر نام داد. ساختمان جدید این مرکز طراحی در سن دیگو در ایالت کالیفرنیا از سال ۲۰۰۵ آغاز به کار کرد.

نیسان در آمریکای شمالی و دیگر بازارها، به جز اروپا مدل‌های سدان موفقی دارد و این کانسپت می‌تواند مسیر آینده این مدل ها را نشان دهد.

با این حال شیرو ناکامورا،‌ مدیر طراحی نیسان می‌گوید هیچ بخشی از الور به طور مستقیم در ماشین‌های بعدی این شرکت استفاده نخواهد شد و این مدل نشانه‌هایی از آنچه که در آینده در مدل های نیسان دیده می‌شود را در خود دارد.

در نگاه اول این ماشین مخصوصاً با رنگ سفید خیلی معمولی به نظر می رسد. آلفونسو آلبیزا،‌ معاون تیم طراحی نیسان در آمریکا می‌گوید که طراحی این ماشین « ریتمیک » است و با الهام از نشانه‌هایی از فرهنگ ژاپن طراحی شده است.

مثلاً، طراحی بدنه از کامیشیمو، لباس رسمی سامورایی های الهام گرفته شده است. ایده نمای پشت ماشین هم از  معابد ژاپنی گرفته شده است.

جلوپنجره بزرگ ماشین از آلومینیوم است و احتمالاً گوشه‌ای از نمای جلوی نسل آینده ماشین‌های نیسان را نشان می‌دهد. چراغ ها LED است که با نواری نورانی تزیین شده است.

در طراحی داخلی دو جنبه کاربردی و آسایش در دو ردیف جلو وعقب دیده می‌شود. مخصوصاً ردیف عقب که بیشتر شبیه به مبل است و پشت سری هم طوری طراحی شده که انگار روی هوا معلق است.

قوای محرکه این ماشین یک موتور چهار سیلندر دو و نیم لیتری و یک موتور الکتریکی با باتری لیتیوم -یون است.

ابعاد این ماشین از نیسان آلتیما کمی بزرگ‌تر است، بنابراین در این کانسپت هم می‌توان گوشه‌ای از نسل بعدی آلتیما و هم چشمه‌ای از نسل بعدی ماکزیما را دید.