مت پرایور*: نمایشگاه خودرو فرصتی برای نمایش همه خوبی‌های صنعت خودروسازی و محلی برای خوش‌بین بودن و نگاه به آینده است، اما متأسفانه همزمان یادآور این نکته که بخش‌هایی از این صنعت هنوز در اوایل دهه هفتاد میلادی در جا می‌زند. 
نمایشگاه‌ها خوب شروع می‌شود. مدیران و اعضای هییت مدیره یا هرکسی که در کارخانه‌ها و شرکت ها عنوانی دارد به غرفه‌ها می‌آید تا درباره جدیدترین خودروها با شما صحبت کند. محصول جدید ممکن سریعتر شده باشد یا مصرف سوختش کمتر از پیش باشد. شاید این خودرو زیبا باشد یا ارزان، اما هر چه هست آنچه می‌شنوید جالب است و همه چیز خوب پیش می‌رود. 
اما وقتی این آقایان نمایشگاه را ترک می‌کنند، ماشین‌های جدید در غرفه‌ها شروع به چرخیدن می‌کند و جای مدیران را مدل‌های جوان و زیبا می‌گیرد و  مشکل از اینجا آغاز می‌شود. مشکل این است که این مدل‌ها همه زن هستند. 
بعضی وقت‌ها کارخانه‌ها نمی‌خواهند مدل‌ در غرفه‌های خود داشته باشند. اما باز هم کارمندان زن برای غرفه‌های خود استخدام می‌کنند تا آنها به بازدیدکنندگان بروشور بدهند یا مشخصات و اطلاعات بگیرند و بدهند. 

البته همه کارخانه‌ها این کار را نمی‌کنند، اما با نگاهی به غرفه‌های نمایشگاه ژنو می‌توان گفت این اتفاق تا آن حد همه‌گیر است که بتوان آن را مشخصه‌ای صنعت خودرو نامید. 
مشکل کاملاً واضح است. مردان تصمیم‌گیرنده آمده‌اند، حرفشان را زده‌اند، کارهای مهم را انجام داده‌اند و به دفتر مدیریت برگشته‌اند و حالا نوبت دختران است تا خودشان را خوشگل کنند و کنار ماشین‌ها بایستند. دست کم این با دیدن سالن نمایشگاه این احساس به من دست می‌دهد. 
از خودم میپرسم با این کار چه چیزی را می‌خواهند ثابت کنند؟ اینکه توی بیچاره تا یک آلفارومئو ۴سی یا یک مازراتی کواتروپورته  نداشته باشی نمی‌توانی یک خانم زیبا را ملاقات کنی. یا اینکه تا زنی جذاب با لباس کوتاه کنار اپل کاسکدا نیاستد امکان ندارد به اپل کاسکدا نگاه کرد؟
شاید هم می‌خواهند بگویند یک خودرو تنها زمانی معنی پیدا می‌کند و بخشی از زندگی ما می‌شود که مردم رابطه‌ای انسانی با آن برقرار کنند. اگر به اندازه زنان از مردان هم در غرفه‌های خودروسازان استفاده می‌شد، من می‌توانستم این توجیه آخر را قبول کنم.
اما در ژنو، حتی اشکودا که ماشین‌هایش را برای خانواده‌ها می‌سازد هم به این نتیجه رسیده بود که بهترین چیز برای تکمیل محصولاتش زنان قدبلند با کفش پاشنه بلند است. 

فراموش نکنید که نمایشگاه خودرو عمومی‌ترین عرصه‌ای است که خودروسازان در آن حاضرند و از طریق آن خود را به جهان نشان می‌دهند. 
مثل همه صنایع دیگر، در صنعت خودرو هم زنان بسیار کمتری در مدیریت نقش دارند و با شرایط کنونی حضور زنان در رشته‌های مهندسی و علوم به خودی خود سخت است. در چنین وضعیتی، خودروسازی که یکی از مهمترین صنایع برای استخدام متخصص است از عمومی‌ترین عرصه ارتباطش با جهان از زنان تنها زیبایی و لوندی می‌خواهد. 
برای من قبول این مسأله مشکل است. تغییر در ترکیب جنسیتی مدیران کارخانه‌ها ممکن است سال‌ها طول بکشد و این به اندازه کافی غم‌انگیز است، اما نگاه برابر به زن و مرد در کارخانه‌ها زمان زیادی نمی‌خواهد ولی باز هم برخی کارخانه‌ها از قبول آن خودداری می‌کنند. 
*  مت پرایور، نویسنده هفته نامه انگلیسی اتوکار است و این مقاله در شماره ۲۳ اسفند این هفته نامه منتشر شد.