همه چیز به نور ختم میشود. واژۀ عکاسی به معنای نقاشی با نور است و هنگام عکس گرفتن هم در واقع همین کار را می کنیم. یعنی با نور روی فیلم یا کارت دیجیتال نقاشی می­‌کنیم. وقتی به صحنه­‌ای که می­‌خواهید از آن عکس بگیرید و به نوری نگاه می‌کنید که آنجا تابیده یا خودتان توسط فلاش یا هر منبع دیگری به آن صحنه اضافه کرده‌اید، دو جنبه را باید در نظر بگیرید: کیفیت و جهت.

منظور از کیفیت نور، هم درجۀ (حرارت) رنگ و هم شدت آن است. حرارت رنگ نور، چگونگی ثبت رنگ سوژه‌ را روی فیلم یا کارت دیجیتال تعیین می‌کند. اگر فیلم/دوربین را طبق نور روز (Day Light) تنظیم کرده باشید، عکسی که شما از یک سوژه زیر نورخورشید می‌گیرید با عکسی که از همان سوژه زیر نور چراغ مطالعه می‌گیرید، فرق خواهد داشت. حتی نور خورشید هنگام ظهر هم با نور خورشید قبل از غروب آفتاب فرق دارد و باعث می شود عکس سوژه متفاوت به‌ نظر برسد.

وقتی خورشید در پایین آسمان است، چه اول صبح یا هنگام غروب، اشعۀ آن بلندتر است و قرمز (انتهای طیف رنگی) یا گرمای بیشتری دارد. هرچه خورشید پایین‌تر باشد، طول اشعۀ آن هم بلندتر است. برای همین طلوع و غروب آفتاب قرمز است. عکس هایی که در این وقت از روز گرفته‌ می‌شود نسبت به عکس‌هایی که در ساعات میانی روز می‌گیرید، به‌ نظر گرمتر می‌آید و در نتیجه به ما احساس خوبی می‌دهد. یکی از دلایلی که عکاس‌ها ترجیح می دهند هر نوع عکسی را از منظره گرفته تا پرتره یا عکس از حیات وحش، در ابتدا یا انتهای روز گرفته باشند همین است.

بخش دیگری که باید درباره کیفیت نور به آن توجه کرد، شدت آن است. روزی که آسمان صاف است، نور خورشید به طور مستقیم به اشیاء می‌خورد، اما نور خورشید در یک روز ابری پراکنده است. اگر هم از فلاش یا چراغ یا هر منبع نور دیگری استفاده می­‌کنید، می‌توانید آنرا به طور مستقیم به سوژه بتابانید یا با استفاده از هر نوع تلطیف/نرم‌ کننده (کاهش‌دهنده) نور، یا با بازتاب دادن، آن را پراکنده کنید. شدت نوری که روی سوژه می تابد روی رنگی که در نهایت ایجاد میشود، و البته وجود یا عدم وجود سایه، تأثیر خواهد گذاشت.

kalimanton_miners_olson_3724_600x400

منبع: نشنال جغرافی