جدال دو راننده تیم فرمول یک مرسدس که در مسابقه پیش در موناکو به اوج رسیده بود، در کانادا ادامه داشت و در نهایت برنده آن نیکو رزبرگ بود. راننده آلمانی با استفاده از دو اشتباه لوییس همیلتون، توانست خط اول مسابقه را از آن خود کند. 
همیلتون در طول تمرین آخر در روز شنبه از هم تیمی‌اش سریعتر بود و در مراحل اول زمان‌گیری هم رزبرگ را پشت سر گذاشت اما در مهمترین زمان‌گیری در دور آخر ۷۹ صدم ثانیه از او بیشتر رکورد زد و خط اول را از دست داد. 
او در پایان زمان‌گیری به خبرنگاران گفت که باید در دورهای پیش رکورد بهتری میزد تا در دورهای آخر فرصتی برای اشتباه داشته باشد. او گفت «من پیچ هشتم و پیچ ششم را با دور بلندتری پیچیدم. راستش باید بهترین رکوردم را  زودتر میزدم، مثل موناکو اما نیکو امروز فوق‌العاده بود. در نهایت من میدانستم که سرعت خوبی امروز دارم اما نتوانستم از آن استفاده کنم.»

سباستین فتل، راننده تیم ردبول و مدافع عنوان قهرمانی در یکی از بهترین نتایج این فصل خود توانست خط سوم را بگیرد. والتری بوتاس و فیلیپه مسا با کسب خط‌های چهارم و پنجم نشان دادند که ویلیامز به سرعتی رسیده است که می‌تواند به جز مرسدس بنز بقیه تیم‌های پیشرو را تهدید کند. 
دانیل ریکاردو از ردبول خط ششم را گرفت و فرناندو آلونسو هفتم شد. خط هشتم مسابقه به ژان اریک ورن، راننده تورو روسو رسید و جنسن باتن راننده مک‌لارن در حالی امیدهای بهتری برای این مسابقه داشت، نهم شد. کیمی رایکونن از فراری هم جمع ده راننده برتر زمن گیری فرمول یک کانادا را کامل کرد. 
دو راننده مرسدس دستکم نیم ثانیه از دیگران سریعتر بودند اما این باعث کاهش هیجان زمان‌گیری نشد، چرا که پشت سر این رزبرگ و همیلتون رقابت بسیار نزدیکی وجود داشت. فاصله بین فتل که خط سوم را گرفته بود و هم تیمی‌اش ریکاردو که ششم شد تنها ۴۱ صدم ثانیه بود. فتل از آلونسو، راننده خط هفتم، سه دهم ثانیه سریعتر بود. 

در حالی کسب ردیف دوم برای رانندگان ویلیامز تقریبا حتمی شده بود، سباستین فتل با یک رانندگی فوق‌العاده با ماشینی که موتورش به مراتب ضعیفتر از رقیبان است رکوردی سریعتر از بوتاس و مسا ثبت کرد. کریستین هورنر در توصیف رانندگی فتل آن را بهترین زمان‌گیری فصل خواند. 
با این حال ویلیامز نشان داد که به مرحله‌ای رسیده که می‌تواند برای فراری و ردبول خطرناک باشد. راب اسمدلی، مسئول عملکرد خودروهای ویلیامز در پایان مسابقه گفت توقع تیم از راننده‌ها بیشتر بود. 
فراری هم نسبت به مسابقات پیشین عملکرد بهتری داشت اما ماشین‌های این تیم ایتالیایی هنوز آنقدر خوب نشده که بتواند در رده‌های بالا رقابت کند.