دنیای اقتصاد: مسابقات فرمول یک را کم‌وبیش همه دیده‌ایم؛ همان که سرعت خودروها در آن زیاد است و اگر حادثه‌ای رخ ندهد، معمولا ایستادنی در کار نیست. گاهی البته سرعت‌ها کم می‌شوند، به خصوص سر پیچ‌ها و مخصوصا پیچ‌های تند؛ با این حال، با چشم بر هم زدنی سرعت دوباره بالا می‌رود و به همان حدی می‌رسد که تماشاچیان انتظار دارند؛ مگر آنکه حادثه‌ای رقم بخورد و خودروها سر پیچ واژگون شوند. 
حالا مدیرعامل رنوپارس می‌گوید شرایط حال حاضر رنو در ایران، دقیقا مانند همان خودرو فرمول یک است که به سر پیچ رسیده و مجبور شده سرعتش را کم کند، اما قصد توقف ندارد.
پیمان کارگر که حالا دیگر سمت مدیرعاملی رنوی خاورمیانه را هم یدک می‌کشد گویا چیزهایی در ایران و خودروسازی‌اش می‌بیند که دیگران نمی‌بینند و از همین رو با روحیه بالا از فردای روشن رنو در قلب خاورمیانه می‌گوید. حکایت ما و آقای کارگر، حکایت آن ضرب‌المثل معروف است که می‌گوید «تو مو می‌بینی و من پیچش مو» ما سه برابر شدن نرخ ارز را می‌بینیم و تورم و تحریم و رشد قیمت خودرو را، اما کارگر می‌گوید ایرانی- فرانسوی، از روزنه‌ای دیگر نگاه می‌کند و می‌گوید ایران به پایگاه صادراتی رنو در خاورمیانه تبدیل شده است.
«می‌خواهم خبر مهمی را به شما بدهم». این اولین جمله مدیرعامل رنوپارس بود پس از یک سال و اندی که از آخرین مواجهه‌‌اش با خبرنگاران داخلی می‌گذشت. خبر مهم اما چه بود؟ عرضه خودروهای جدید رنو در ایران؟ کاهش قیمت تندر-90 و مگان؟ نه هیچکدام؛ خبر، این بود: «یک ایرانی (آقای کارگر) مدیرعامل جدید «رنوخاورمیانه» شده و ایران نیز حالا پایگاه صادراتی رنو در خاورمیانه به شمار می‌رود.»
اعلام این خبر با توجه به شرایط نابسامان تولید در صنعت خودرو ایران، آنقدر عجیب بود که بیشتر وقت نشست خبری دیروز مدیرعامل رنوپارس صرف آن شد، هرچند دست آخر نه خبرنگاران قانع شدند و نه آقای کارگر.
از خبرنگاران اصرار بود که به این دلیل و به آن دلیل، استراتژی جدید رنو سرانجامی حداقل در کوتاه‌مدت نخواهد داشت و از مدیرعامل رنوپارس انکار؛ آقای کارگر البته همه مشکلات موجود را پذیرفت و حتی از سخت تر شدن شرایط نسبت به گذشته خبر داد، اما از ابتدا تا انتهای نشست خبری‌اش تاکید کرد که «می‌شود» و «می‌توانیم.» او با صراحت گفت که ایران بازاری استراتژیک برای رنویی‌ها به حساب می‌آید و این نه حرف او که حرف مدیران ارشد رنو است. مدیرعامل رنو خاورمیانه حتی این را هم گفت که رنو منتظر رییس جمهور آینده ایران نیست و کاری ندارد که چه کسی میهمان بعدی پاستور خواهد شد، چون برنامه‌هایش شفاف است و خود را برای شرایط آینده کار در قلب خاورمیانه، آماده کرده است.
از او پرسیدیم در شرایط فعلی که نرخ ارز در کشور سه برابر شده، تورم رشد کم سابقه‌ای داشته، محدودیت‌های بین‌المللی شدیدتر شده‌اند، نقل و انتقال پول سخت تر از قبل شده، هزینه تمام‌شده تولید بالا رفته و …، رنو چه در ایران دیده که نه تنها قصد رفتن ندارد؛ بلکه می‌خواهد جای پایش را سفت‌تر هم بکند؟ پاسخ آقای کارگر، اما این بود؛ «ایران کشوری است با جمعیتی 75میلیونی و کلی افراد تحصیلکرده؛ کجای دنیا می‌توان این همه نیروی انسانی و مهندس را پیدا کرد؟ ما منتظر سورپرایز در روزها و هفته‌های آتی هستیم، سورپرایزی که به راحت‌تر شدن نقل و انتقال پول و تامین قطعات بینجامد. رنو برای سه ماه آینده و شش ماه آینده‌اش هم در ایران، برنامه دارد و من مطمئنم در مورد انتخاب ایران به عنوان پایگاه صادراتی رنو در خاورمیانه، اشتباه نکرده‌ایم. البته مشکلاتی هم وجود دارد که همه در جریان آنها هستیم، اما من با قاطعیت می‌گویم که رنو تا آخرین لحظه پای ایران خواهد ایستاد، حالا یا می‌ماند و ادامه می‌دهد یا اینکه می‌میرد.»
هر چند اظهارات آقای کارگر سراسر امید بود و بوی خوش‌بینی نیز از آن به مشام می‌رسید، اما او آنقدر با اطمینان از آینده موفق رنو در ایران صحبت می‌کرد که به نظر می‌رسد برنامه‌ای نه کوتاه‌مدت و چند ماهه، بلکه درازمدت و چندساله دارد. اطمینان او به حدی بود که با وجود پذیرفتن کاهش چشمگیر تولید تندر-۹۰ و مگان در ایران، زیر بار توقف تولید آنها نرفت و گفت که این اتفاق موقتی است و تولید دوباره رونق خواهد گرفت. «ما مثل خودرویی مسابقه‌ای هستیم که در فرمول یک شرکت کرده و با سرعتی زیاد به سر پیچ رسیده و مجبور است کمی ترمز کند، چون بیم واژگونی‌اش می‌رود. متوقف نمی‌شویم، فقط با شرایطی که پیش آمده، سرعت مان کم شده و پیچ را که رد کنیم، دوباره به همان سرعت قبلی مان می‌رسیم.»
پیچ مدنظر آقای کارگر، همان مشکلات کهنه شده رشد هزینه‌های تولید و تحریم‌ها و نقل و انتقال پول و … است، پیچی که حالا تندتر از قبل شده و سرعت رنو را در ایران تا مرز توقف پایین آورده است. آمارها می‌گویند مگان در فروردین ماه امسال هیچ تولیدی نداشته و تندر-۹۰ هم از شرایط تولید مناسبی برخوردار نیست. خود آقای کارگر هم می‌گوید در حال حاضر روزی نهایتا ۱۰۰ دستگاه تندر و مگان در ایران به تولید می‌رسد، هرچند قاطعانه بر ادامه تولید آنها و تکذیب اخبار مربوط به توقف تولیدشان، پافشاری می‌کند. این در حالی است که خودروسازان تاکید کرده‌اند اگر قیمت تندر-۹۰ و مگان به صرفه نباشد، تولید این دو را متوقف خواهند کرد. واکنش آقای کارگر به این اظهارنظر اما اینگونه بود؛ «هر کس هر چیزی می‌تواند بگوید، ولی من می‌گویم رنو در ایران می‌ماند و تولید تندر-۹۰ و مگان را ادامه می‌دهد و در آینده وانت تندر و ساندرو را هم به بازار خواهد داد. ما الان که سر پیچ هستیم، سرعت‌مان را پایین آورده‌ایم، ولی خود را آماده کرده‌ایم که پس از پشت سر گذاشتن پیچ، دوباره شتاب بگیریم.» باید دید رنو از این پیچ خطرناک به سلامت عبور خواهد کرد؟
ایران، پل رنو و اعراب
اما برنامه‌ای که رنو برای ایران به عنوان پایگاه صادراتی‌اش در خاورمیانه دارد، از تبدیل شدن کشور به پل ارتباطی این شرکت فرانسوی با اعراب حکایت می‌کند. به گفته مدیرعامل رنوپارس، «رنو خاورمیانه» با حضور ۱۳ کشور شامل ایران، عراق، عربستان، کویت، بحرین، عمان، امارات متحده عربی، قطر، اردن، لبنان، سوریه، یمن و افغانستان تاسیس شده است. طبق برنامه‌ریزی انجام شده، ایران به عنوان پایگاه صنعتی رنو در خاورمیانه محسوب می‌شود و تولیدات این شرکت در ایران مطابق با استانداردهای بین‌المللی به بازارهای خاورمیانه صادر خواهد شد. با این حال تیم بازاریابی و فروش شرکت رنوی خاورمیانه در دبی مستقر می‌شود و یک تیم پشتیبانی نیز در پاریس وجود خواهد داشت. همچنین در راستای برنامه جدید رنو، سرمایه‌گذاری این شرکت در ایران افزایش خواهد یافت که این مساله در حال بررسی است. به گفته مدیرعامل رنو خاورمیانه، باید جنبه‌های تولید محصولات رنو در قالب شرکت رنو خاورمیانه مورد بررسی بیشتر قرار گیرد تا در حد امکان از توانمندی ایران خودرو و سایپا استفاده شود و در صورت لزوم برای تولید مدل‌های جدید نیز کارخانه‌ جدید احداث خواهد شد. وی با بیان اینکه شرکت رنو تاکنون ۱۸۰ میلیون یورو در ایران سرمایه‌‌گذاری کرده، گفت که پیشنهاد تشکیل شرکت رنو خاورمیانه را دو سال پیش به مدیرعامل شرکت رنو ارائه داده است. به گفته کارگر در حال حاضر سالانه 20 هزار دستگاه از محصولات شرکت رنو به ۱۲ کشور عضو شرکت رنو خاورمیانه صادر می‌شود که رقم پایینی است و باید افزایش یابد تا به هدف سه میلیون دستگاه برسد. 
افت ۶۰ درصدی تامین قطعه
اما مدیرعامل رنوپارس در بخشی دیگر از نشست خبری دیروز خود تاکید کرد که مشکل نقل و انتقال پول وجود دارد، ولی رنو در حال پیدا کردن راه‌های جایگزین است. «در حال حاضر انتقال پول از طریق کره، چین و هندوستان به ایران باز است و در صورت لزوم برای انتقال از مسیرهای دیگر نیز رایزنی خواهیم کرد.»
او همچنین با بیان اینکه در حال حاضر بخشی از کار از طریق ترکیه انجام می‌شود، خبر داد که به دلیل مشکل جابه‌جایی پول، تحویل قطعات رنو به ایران ۶۰ درصد افت کرده است. 
از مدیرعامل رنوپارس این را هم پرسیدیم که نظرش در مورد شیوه قیمت‌گذاری خودرو در ایران و ورود شورای رقابت به ماجرا چیست، و او نیز تاکید کرد که بحث‌های مطرح شده از سوی خودروسازان ایرانی در مورد قیمت محصولات رنو (تندر-۹۰ و مگان) منطقی است؛ بنابراین باید حرف آنها را هم شنید. او اما از برنامه رنو برای کاهش قیمت تمام شده تندر نیز گفت «برنامه‌هایی برای کاهش قیمت‌ تولید در درازمدت داریم، اما ۹ ماه تا یک سال طول می‌کشد که این «برنامه عملی شود. ما برای صادرات محصولات رنو از ایران ناچاریم قیمت تمام شده تولید را کاهش دهیم وگرنه صادرات خودرو از ایران در حالی که گران‌تر از تولید کشوری مانند رومانی تمام شود، صرفه نخواهد داشت. در حال حاضر شرکت رنو در لبنان سهم ۶.۵ درصدی و در امارات سهم یک درصدی را داراست که این میزان باید تقویت شود. باید در خطوط تولید محصولات رنو در ایران خودرو و سایپا اقداماتی برای کاهش هزینه تولید صورت گیرد و علاوه بر این با کاهش هزینه پک قطعات تندر و مگان از طریق افزایش داخلی‌سازی آن می‌توانیم هزینه تولید این خودروها را کاهش دهیم. به نظر من می‌توان از طریق بهینه‌سازی خطوط تولید هزینه تولید را تا ۲۰ درصد کاهش داد.» ۲۰ درصدی که آقای کارگر وعده کاهش آن را داد، در واقع اختلاف هزینه تولید محصولات رنو در ایران با سایر پایگاه‌های تولیدی این شرکت در دنیاست. «در حال حاضر کاهش هزینه‌ها جوابگوی افزایش هزینه تولید نیست. تولید خودرو در ایران ۲۰ درصد گرانتر از کشورهای دیگر مانند ترکیه و رومانی تمام می‌شود.»