تصمیم برگزارکنندگان مسابقات فرمول یک برای اضافه کردن یک مسابقه در آذربایجان به عنوان یک مسابقه اروپایی، بسیاری از طرفداران این ورزش را متعجب کرد و انتقاد رسانه‌ها را برانگیخت.

براساس قرارداد دولت آذربایجان با سازمان برگزارکننده مسابقه فرمول یک، این کشور از سال ۲۰۱۶  میزبان «گرندپری اروپا» در پیست خیابانی در باکو خواهد بود.

آذربایجان کشور ثروتمندی است که پول زیادی از صادرات نفت به دست می‌آورد و رهبران این کشور می‌خواهند با صرف این پول در طرح‌های بزرگ، توجه جهان را به این کشور جلب کنند. این کشور در عین حال یکی از فاسدترین سیستم‌های اداری را دارد. در رتبه بندی سازمان شفافیت بین‌المللی آذربایجان در بین ۱۷۷ کشور رتبه صد و بیست و هفتم را به دست آورد.

بدون شک آذربایجان با برگزاری مسابقه فرمول یک دستکم برای یک هفته مرکز توجه جهان خواهد بود و شاید بتواند از این راه اعتباری برای خود دست و پا کند. اما سوال اینجا است که برگزارکنندگان فرمول یک به جز کسب درآمد، از رفتن به آذربایجان چه سودی میبرند.

برگزاری مسابقه فرمول یک در آذربایجان حدود شصت میلیون دلار در سال برای فرمول یک درآمد دارد. قراردارد برای برگزاری مسابقه در هفت سال آینده بسته شده و هر سال این درآمد ده درصد بیشتر خواهد شد. بنابراین در مجموع فرمول یک حدود ۵۷۰ میلیون دلار از برگزاری مسابقه در آذربایجان درآمد کسب خواهد کرد. از این درآمد به هر تیم حدود بیست میلیون دلار میرسد.

حامیان مالی تیم‌ها چندان از رفتن تیم‌ها به آذربایجان راضی نیستند. آذربایجان کشوری با جمعیت کم است که اکثرشان فقیرند. بنابراین این حامیان مالی از معرفی برندشان در آذربایجان سود زیادی نخواهند برد.

اما برگزارکنندگان فرمول یک بدون شک می‌توانستند این درآمد را از جای دیگری هم به دست بیاورند. بنابراین انتخاب آذربایجان فقط انگیزه مالی ندارد و به برنامه بلندمدت فرمول یک برای برگزاری بیست مسابقه در سال هم مربوط می‌شود.

براساس توافق کنونی تیم‌ها با برگزارکنندگان، می‌توان تا بیست مسابقه در هر فصل برگزار کرد. این توافق البته محرمانه است اما گفته می‌شود با مثلا کم کردن تعطیلات زمستانی به دوازده هفته، امکان اضافه شدن دو مسابقه دیگر هم وجود دارد.

اما موقعیت جغرافیایی این مسابقه اهمیت زیادی دارد. برگزار کنندگان می‌خواهند در عین جهانی کردن مسابقات فرمول یک، وزن اروپا را در تقویم مسابقات حفظ کنند. مشکل اینجا است که به جز اتریش که پشتوانه مالی ردبول را دارد و روسیه که با بلندپروازی‌های رییس‌جمهورش حاضر به پرداخت هزینه فرمول یک است، کشورهای اروپایی چندان مایل به برگزاری این مسابقه نیستند.

آلمان برای برگزاری یک مسابقه در سال هم با مشکل روبرو است و محبوبیت فرناندو آلونسو در اسپانیا هم رو به کاهش است و این کشور هم دیگر نمی‌تواند هزینه مسابقه دوم در یک فصل را بپردازد. فرانسه هم آمادگی برگزاری مسابقه را ندارد.

در چنین شرایطی است که گزینه آذربایجان برای برگزاری مسابقه معنی دار تر می‌شود. این کشور را هنوز نمی‌توان صد در صد اروپایی خواند اما برگزاری مسابقه موسیقی یورو ویژن و میزبانی اولین «بازیهایی اروپایی» علاقه این کشور را قاره سبز به خوبی نشان می‌دهد.

از نظر بعد مسافت هم رفتن به آذربایجان چندان سخت نخواهد بود و از همه مهمتر اینکه با قبول درخواست آذربایجان، برگزارکنندگان می‌توانند مسابقه دوم را در پیستی دورتر و پرسود‌تر نظیر کالیفرنیا، نیوجرسی یا مکزیک برگزار کنند. در این صورت انتقادها و ابراز شگفتی‌ها از رفتن به آذربایجان چندان برای برگزارکنندگان مهم نخواهد بود.