فردینان پیچ (Ferdinand Piech)، رییس هییت مدیره گروه فولکس واگن و یکی از تاثیرگذارترین مدیران خودروساز جهان، پس از تلاشی ناموفق برای برکناری، مدیر اجرای گروه فولکس‌واگن از سمت خود استعفا کرد
استعفای پیچ از سمتش در کارخانه‌ای که پدربزرگش تاسیس کرده بود، بسیار ناگهانی بود. پایان نزدیک به نیم قرن حضور او در پورشه و فولکس‌واگن در جلسه‌ اضطراری هییت مدیره در فرودگاهی در نزدیکی وولفسبورگ رقم زده شد. 
نام فردیناند پیچ با مهندسی پورشه ۹۱۷ سر زبان‌ها افتاد و با کیفیت عالی نسل چهارم گلف و ساخت بوگاتی ویرون گره خورد. اما او را بیش از همه به خاطر تبدیل آئودی به یک مارک لوکس و نجات فولکس‌واگن از ورشکستگی احتمالی می‌شناسند. از سال ۱۹۹۳ که او مدیریت فولکس‌واگن را برعهده گرفت با آوردن مارک‌های دیگر نظیر اشکودا گروه خودروسازی فولکس‌واگن را به وجود آورد و راهی را آغاز کرد که طی آن فولکس‌واگن از یک خودروساز معمولی به دومین خودروساز بزرگ جهان تبدیل شد. 

چند هفته‌ای بود که از انتقاد پیچ از عملکرد مارتین وینترکورن، مدیرعامل گروه فولکس‌واگن، رسانه‌ای شده بود. تغییر در مدیریت شرکت‌های آلمانی معمولا بسیار حساب‌شده و برنامه‌ریزی شده است. شاید به همین دلیل بود که تمایل پیچ به تغییر سریع مدیریت گروه فولکس‌واگن چندان در بین اعضای هییت مدیره خریداری نداشت و در جلسه اضطراری اول، آنها به ادامه فعالیت او رای دادند و حتی در اطلاعیه خود او را «بهترین در فولکس‌واگن» خواندند.
براساس شایعه‌ها پیچ شکست را در پایان جلسه اول نپذیرفت و به فعالیتش برای انتصاب ماتیاس مولر، مدیر کنونی پورشه، به جای وینترکورن ادامه داد. ظاهر در جلسه دوم در فرودگاه همه اعضای هییت مدیره در برابر پیچ ایستاندند و او همراه با همسرش، که او هم عضو هییت مدیره بود، راهی جز استعفا نداشت. 
آنچه در طول روزها و هفته‌های پایانی کار پیچ در اتاقهای مدیران گفته شده هرگز علنی نخواهد شد، اما تقریبا معلوم است چرا او نگران آینده گروه فولکس‌واگن بود. 

فولکس‌واگن اگرچه با سرعت در حال پیشرفت است اما عملکردش با چند چالش بزرگ روبرو است. حاشیه سود مارک فولکس‌واگن تنها ۲‌.۶ درصد است و هزاران کارگر اضافی هزینه تولید را بالا برده است. برنامه این کارخانه برای استفاده از پلتفرم مشترک MQB هم بسیار پرهزینه بوده است. از همه مهمتر این کارخانه نتوانسته در آمریکا به سرعت مدلهای شاسی بلند بیشتری عرضه کند و سهمش در این بازار بسیار مهم ناچیز است. 
از طرف دیگر گفته میشود پیچ از استراتژی که آئودی در برابر ب ام و انتخاب کرده است، راضی نبود. به گمان او در حالی که ب ام و با عرضه دو مدل برقی آی۳ و آی۸ خود را به عنوان کارخانه‌ای پیشرو در تکنولوژی‌های جدید معرفی میکند، آئودی هنوز مدلی مشابه برای رقابت ندارد. 
راه حلی که پیچ برای این مشکلات داشت با دیدگاه وینترکورن هماهنگ نبود و یکی از این دو باید راه را برای دیگری باز می‌کرد. بازار سهام از استعفای پیج استقبال کرد و قیمت سهام این کارخانه تا پنج درصد افزایش یافت. سرمایه‌گزاران امیدوارند با پایان جنگ داخلی فرصت برای رسیدگی به مشکلات میان‌مدت فولکس‌واگن فراهم شود. برنامه‌‌ای که حالا مارتین وینترکورن به تنهایی باید آن را هدایت کند.